De integriteitscrisis bij het aannemen is al aangebroken

Valsspelen tijdens het aanwervingsproces neemt niet alleen toe, het explodeert ook.

Conservatieve schattingen zeggen minstens 40% van kandidaten die valsspelen tijdens sollicitatiegesprekken (Gartner). Sommigen suggereren dat het zo is meer dan 70%. Zelfs in live interviews waarbij iemand op camera staat, vermoedelijk in realtime beoordeeld 5% tot 10% Je slaagt er nog steeds in vals te spelen.

En dat is alleen gebaseerd op mensen die Geef toe het. Het werkelijke aantal is vrijwel zeker hoger.

Jarenlang werd aannemen als relatief veilig beschouwd. Dit is tenslotte geen schooltoets, wie valsspeelt er nou bij een sollicitatiegesprek? Blijkt dat veel mensen dat wel doen. En ze worden er beter in.

We hebben gesproken met recruiters uit verschillende sectoren, publiek, privaat, groot, klein, en ze beginnen allemaal hetzelfde te zien: dit is geen nicheprobleem meer. Het is een structurele – het is een structurele — vergelijkbaar met wat het onderwijs ervoer toen toetsen online gingen, zoals beschreven in Van crisis naar integriteit: vertrouwen herbouwen in het tijdperk van valsspelen.

Van copy-paste naar deepfakes: de stadia van modern valsspelen

Laten we beginnen met de meest basale vorm: het gebruik van ChatGPT of een ander AI-hulpmiddel erbij. Open de telefoon, voer de vraag in, en blader vluchtig door het antwoord. Het is niet subtiel, maar het komt vaak voor. Sterker nog, het is zo routineus dat het nu het "goede ouderwetse" valsspelen wordt genoemd.

De meeste recruiters kunnen het herkennen: generieke taal, off-topic antwoorden, of een kandidaat die duidelijk iets leest in plaats van na te denken. Dat gezegd hebbende, worden sommige kandidaten beter. Notities zijn schoner. Oogcontact is beter. De cheat is moeilijker te zien, een dynamiek die al is onderzocht in Waarom kandidaten zichzelf verkeerd voorstellen in sollicitatiegesprekken.

Maar zelfs dat is slechts het oppervlak.

We zien nu een golf van geïntegreerde valsspeltools zoals software zoals Cluely (en vele anderen) die antwoorden direct op het scherm tonen, binnen de interview- of beoordelingsomgeving. Geen tab-wisselen. Geen duidelijke tekenen. Deze tools zijn ontworpen om op te gaan in de massa.

En dan is er het laatste, meest zorgwekkende niveau: deepfakes.

Deze variëren van kandidaten die hun stem of video faken om er gepolijster uit te zien, tot volledige imitatie, waarbij de persoon op het scherm helemaal niet de kandidaat is. In sommige gevallen zijn dit mensen die wanhopig op zoek zijn naar een baan. In andere gevallen is het iets veel donkerders.

Eerder dit jaar, CNN en PBS rapporteerde over door de staat gesponsorde Noord-Koreaanse agenten die deepfake-sollicitatiegesprekken gebruikten om aangenomen te worden bij Amerikaanse bedrijven. Volgens onderzoekers proberen deze actoren geld, technologie en toegang te stelen namens de wapenprogramma's van het regime. Dit is geen speculatie, het gebeurt al. (CNN, PBS).

Voorlopig zijn de meeste deepfakes nog steeds makkelijk te herkennen. Maar elke maand worden ze overtuigender, en binnenkort zullen we het verschil helemaal niet meer kunnen zien.

Het patroon is bekend

Als dit chaotisch klinkt, is het dat ook. Maar het is ook voorspelbaar.

We hebben dit exacte draaiboek eerder gezien, alleen in een andere industrie. Toen onderwijs online ging, volgde oneerlijkheid. In het begin was het duidelijk. Toen werd het verfijnd. Studenten vonden nieuwe hulpmiddelen. Systemen hadden moeite om bij te blijven. En de druk om prestatiecijfers te behouden betekende dat valsspelen vaak over het hoofd werd gezien.

We hebben met miljoenen studenten bij Proctorio gewerkt en we hebben twee duidelijke waarheden gezien:

1. Technologie die mensen helpt vals te spelen wordt altijd beter.
2. Mensen worden er beter in om te gebruiken.

We zouden verbaasd zijn als hetzelfde gebeurt Niet Gebeurt bij het aannemen. De technologie ontwikkelt zich snel. En kandidaten, vooral degenen die het gevoel hebben dat de kansen tegen hen zijn, voelen zich steeds comfortabeler met het buigen van de regels.

Snelle aanwerving=Hoog risico

Sommige bedrijven zijn kwetsbaarder dan andere. Als je team:

• Beweegt snel
• Aanstellingen met hoog volume
• Beloont recruiters voor snelheid en hoeveelheid

Je loopt gevaar.

Deze omgevingen creëren urgentie, geen controle. Recruiters worden gestimuleerd om snel te handelen en hebben vaak niet de tijd of de tools om te verifiëren wat ze zien. Eén rode vlag wordt gemist. En nog een. En plotseling zit er iemand in je systeem die nooit door de eerste ronde of de laatste ronde had moeten komen.

En in sectoren als overheid, defensie, financiën of gezondheidszorg zijn de inzet nog hoger.

Wat te doen: Vecht tegen Tech met Tech

Je kunt oneerlijkheid niet stoppen met alleen goede bedoelingen. Zo kun je verder gaan:

Train je team op wat er veranderd is.
Veel recruiters gaan er nog steeds van uit dat valsspelen eruitziet als iemand die op zijn telefoon kijkt. Maar de gereedschappen zijn nu onzichtbaar, stil en gebouwd om te misleiden. Je team moet weten waar het op moet letten en wat het kan verwachten. Veel van de recruiters met wie we praten, zijn niet op de hoogte van deze nieuwe tools.

Geef recruiters tijd om te evalueren, niet alleen om te verwerken.
Als je wervingsproces draait om volume en snelheid, mis je wat belangrijk is. Het belonen van kwalitatieve aanstellingen, niet alleen kwantiteit, creëert ruimte voor betere besluitvorming en meer waarschuwingssignalen. Menselijk oordeel blijft cruciaal en je beste verdediging.

Gebruik technologie om je proces te beveiligen.
Als kandidaten technologie oneerlijk gebruiken, moeten bedrijven technologie opsporen. Dat betekent meer dan alleen browserlockdowns. Het betekent realtime identiteitsverificatie, gedragsanalyse en tools die verdachte patronen signaleren zodra ze zich voordoen.

Dit is de nieuwe normaal

We gaan niet terug. Interviews blijven virtueel, vooral in de vroege rondes. De assessments blijven op afstand. En hulpmiddelen om geïnterviewden te helpen blijven evolueren.

Als het zo blijft gaan, zal het werven hetzelfde pad volgen dat het onderwijs al heeft gevolgd: ongeautoriseerde hulp wordt de standaard. De meeste kandidaten zullen hun echte capaciteiten niet tonen, alleen hoe overtuigend ze die kunnen verbergen. En in de slechtste gevallen zijn die kandidaten misschien niet eens wie ze beweren te zijn. Wanneer de risico's fraude, beveiligingsblootstelling en zelfs de financiering van vijandige staatsactoren omvatten, kun je gerust zeggen dat er veel op het spel staat.